PRAGNIENIE

     „i tyle rzeczy czynię jeszcze, od których w popiół idą ludzie…”

                                                                                         Tadeusz Nowak

Czy sami czas spopielimy,

czy tylko umrzemy sami?

 

Twoja zaradność znalazła równą

- poznały się dwie słabości.

Moje łzy z twoich

i nędza z nędzy.

 

Pragnienie nie chwali końca

- żadnej strawy nie nazywa sukcesem.

Spryt przez lata nie smakuje

sytej.

 

Więc, głód suszy nasze usta w proch

i rozsypuje równo po cmentarzach.

Cmentarze bez  kamieni,

mylą nas

z piachem.



Powered by dzs.pl & Hosting & Serwery