NAPISZ NAUCZYCIELU

„..wykonywana na co dzień śmierci cudza we mnie.”      
     Edward Hołda  „Poemat z masy papierowej”     

 

Przygasły koncentracyjne piece
w środku sumienia Europy.
Dym krematoriów opadł na święcone pola.
Obozy śmierci opłakano tablicami
- „Medaliony” i pamiętniki, do lektury szkolnej.
W śmiertelnym gniewie zastygła bolesna Korea,
bliznami grobów, Wietnam na ryżowiskach.
Oczyszczono z trupów deltę Mekongu, 
czas wykorzenił napalm z drzew i włosów.
Weterani z godnością ponieśli rany
i ożyły Indochiny produkcją sandałów
dla stwardniałych stóp cywili.
Widownie przyznały Oscary, a dzieci
posadziły drzewa bezgranicznej nadziei.
 
Jednak pisz nauczycielu
sto poematów z papierowej masy,
aby starczyło masy papierowej,
zamiast ludzkiej masy.
 
Zmartwychwstały obozowe druty
multimedialnej cywilizacji.
Banialuka, Bukowar odkopane z gruzów,
oniemiały grobami usypianych po ulicach,
w oczach kamer, w środku dnia,
w środku celownika - na oślep,
wsród nas wychowanych,
przez nas wychowanych.
Znów liczyliśmy zrozpaczonych i kaznodziejów
bezsilnych w każdej wieży Babel.
Zanim dzieci nasze spoczną kwiatem na pobojowiskach,
póki w zawiłych sumieniach znajdziemy morderców,
nim zostaniemy odsądzeni zaradnością historii,
w rozpoczętych właśnie interesach,
moich, twoich, naszych…
 
Napisz nauczycielu
sto poematów z papierowej masy,
aby starczyło masy papierowej
zamiast ludzkiej masy.



Powered by dzs.pl & Hosting & Serwery